รีวิว อัศจรรย์เกาะแห่งชีวิต | “ไม่มีใครแก่เกินเริ่มต้นใหม่”

ใครกำลังรู้สึกว่าชีวิตติดอยู่ในกรอบเดิม ๆ ไหมครับ ทั้งที่เป็นแบบแผนแต่กลับไร้ชีวิตชีวา ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ในช่วงที่รู้สึกแบบนั้นแหละครับ ช่วงที่เดินไปตามเส้นทางที่แสนน่าเบื่อ แต่แล้ว ‘เกรซ วินเทอร์ส’ หญิงวัย 72 ปี ก็เข้ามาเปลี่ยนมุมมองของผม

เกรซเป็นอดีตครูสอนคณิตศาสตร์ที่ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวหลังจากสามีเสียชีวิต จนกระทั่งได้รับมรดกเป็นบ้านหลังหนึ่งบนเกาะอิบิซ่า ประเทศสเปน จากเพื่อนร่วมงานเก่าที่เพิ่งเสียชีวิตไป ความเป็นครูคณิตศาสตร์ทำให้เธอมองทุกสิ่งด้วยตรรกะ เชื่อว่าทุกสิ่งต้องอธิบายได้เหมือนสมการที่เธอคุ้นเคย

เมื่อครูคณิตศาสตร์ ปะทะ เกาะอิบิซ่า

ถ้าคุณเคยคิดว่าอิบิซาเป็นแค่เกาะที่คนหนุ่มสาวไปปาร์ตี้ Matt Haig จะทำให้คุณคิดใหม่ เขาบรรยายให้เรารู้สึกเหมือนได้เดินเคียงข้างเกรซไปตามเนินเขาที่งดงาม หาดทรายสีทอง และได้สูดอากาศที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นของทะเลและดอกไม้

จินตนาการดูสิครับ คุณป้าวัย 72 ที่เคยใช้ชีวิตเป็นระเบียบมาทั้งชีวิต ต้องมาเผชิญกับวัฒนธรรมที่เสรีและเต็มไปด้วยสีสันแบบนี้ จุดนี้ทำให้เรื่องนี้มันเลยทั้งตลกและซึ้งไปพร้อม ๆ กัน

ชีวิตคือศิลปะ ไม่ใช่สมการ

ผมเองก็เป็นคนที่ชอบคิดเป็นระบบ ชอบให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน เวลาเจอสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ก็มักจะรู้สึกไม่สบายใจ แต่การเห็นเกรซค่อย ๆ เปิดใจรับสิ่งใหม่ ๆ ที่อาจจะอธิบายไม่ได้ด้วยสมการ มันทำให้ผมได้ไตร่ตรองกับตัวเองเหมือนกัน

ความรู้สึกหลังอ่าน: ไม่มีใครแก่เกินจะเริ่มต้นใหม่

ถึงแม้เรื่องราวจะมีองค์ประกอบแฟนตาซีที่ดูเหนือจริง แต่สิ่งที่แท้จริงที่หนังสือเล่มนี้อยากบอกคือ “ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไร เราก็ยังสามารถเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ”

คุณลองเอาประโยคนี้ไปใช้กับชีวิตจริงสิครับ ตอนที่ลังเลว่าจะเริ่มเรียนภาษาใหม่ หรือเปลี่ยนอาชีพ หรือไปเที่ยวคนเดียว คิดถึงเกรซที่กล้าเดินทางไปอิบิซ่าตอนอายุ 72 แล้วบอกตัวเองว่า “ไม่มีใครแก่สำหรับอะไรทั้งนั้น”

สรุป: แล้วคุณจะยังรู้สึกแก่เกินไปหรือเปล่า?

นี่คือหนังสือที่เหมาะสำหรับคนที่รู้สึก "ติดกับ" หรือคิดว่าชีวิตไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นแล้ว มันคือเครื่องเตือนใจว่าการผจญภัยครั้งใหม่ไม่เคยมีคำว่าสายเกินไปครับ