รีวิว And Then There Were None | คดีฆาตกรรมที่สมบูรณ์แบบ
หากมีหนังสือเล่มไหนของ อกาธา คริสตี้ ที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง "And Then There Were None" คือคำตอบที่ผมไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เพราะนอกจากจะเป็นผลงานที่คริสตี้เองยังเคยบอกว่า "เขียนยากที่สุด" แล้ว มันยังเป็นเล่มที่พลิกโครงสร้างของนิยายสืบสวนไปอย่างสิ้นเชิง
ไม่ต้องมีปัวโรต์ ไม่ต้องมีมิสมาร์เปิล ไม่มีนักสืบ ไม่มีตำรวจ มีเพียงคนสิบคนบนเกาะที่ไม่มีใครไว้ใจใคร และทุกคนกำลังรอวันตายของตัวเอง
สิบคนแปลกหน้า บทเพลงมรณะ และเกาะที่ไม่มีทางหนี
เรื่องเริ่มจากการที่คนแปลกหน้าสิบคนได้รับจดหมายเชิญไปยัง "เกาะทหาร" (Soldier Island) โดยเจ้าของเกาะที่พวกเขาไม่เคยพบหน้า แต่ละคนต่างมีเหตุผลส่วนตัวที่ทำให้ต้องยอมเดินทางไป แต่เมื่อไปถึง กลับพบว่าผู้เชิญไม่ได้อยู่ที่นั่น มีเพียงคนรับใช้สองคนที่เพิ่งมาถึงก่อนหน้าไม่กี่วัน
ในคืนนั้นเอง เสียงจากแผ่นเสียงได้กล่าวหาทุกคนในห้องว่าต่างเคยฆ่าคนมาก่อน แม้กฎหมายจะเอาผิดไม่ได้ แต่ความผิดนั้นยังอยู่ในใจ และตั้งแต่นาทีนั้นเป็นต้นมา ทุกคนเริ่มตายทีละคน ตามบทของเพลงกล่อมเด็ก "Ten Little Soldier Boys" ที่แขวนอยู่บนผนังห้อง
Ten Little Soldier Boys
บทเพลงพิพากษา
[ เลือก "คนที่..." เพื่ออ่านบทเพลง ]
(เกร็ดน่ารู้) บทเพลงที่ถูกใช้ในเรื่องนี้มีชื่อว่า Ten Little Soldier Boys ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่ปรับมาจากเพลงกล่อมเด็กยุควิกตอเรียนที่ชื่อ Ten Little Indians (ซึ่งมีเนื้อหาเหยียดเชื้อชาติ) ด้วยความที่ไม่เหมาะสม ในนิยายฉบับหลังๆ จึงมีการเปลี่ยนชื่อเพลง แต่ยังคงโครงสร้างเดิม คือคนสิบคนค่อยๆ ตายไปจนไม่เหลือใคร
ต้นแบบของ "Whodunit" ที่ไม่มีนักสืบ
ใน And Then There Were None สิ่งที่เด่นชัดที่สุดคือ "ไม่มีนักสืบ" ไม่มีใครที่เราคาดหวังจะมาไขคดี ไม่มีใครเป็นตัวแทนของตรรกะและความยุติธรรม มีเพียงผู้คนที่มีอดีตน่าสงสัยซึ่งค่อยๆ เผยออกมาว่า "ไม่มีใครเป็นเหยื่อบริสุทธิ์จริงๆ"
นอกจากนี้ หนังสือเล่มนี้ยังไม่ได้ใช้โครงเรื่องแบบปิดล้อมเพื่อให้ผู้อ่านไขปริศนาไปพร้อมกับนักสืบ แต่กลับใช้ความรู้สึก "ระแวง" และ "ไม่ไว้ใจ" มาเป็นแรงขับเคลื่อนหลักของเรื่อง ทุกบทคือการตามหาว่าใครจะเป็นรายต่อไป และใครคือคนที่ฆ่าเพื่อนร่วมเกาะ
การจัดวางพล็อตเรื่องอย่างชาญฉลาดของเล่มนี้ทำให้มันกลายเป็นต้นแบบของ "whodunit" ยุคใหม่ มีทั้งจิตวิทยา การสร้างบรรยากาศกดดัน และการลำดับเบาะแสที่ไม่หลอกลวงผู้อ่าน ทุกการกระทำของตัวละครมีเหตุผลรองรับ และตอนจบก็สามารถไขปริศนาได้ครบทุกข้อ อีกทั้งการวางโครงเรื่องให้ "ไม่มีใครรอด" เป็นแนวคิดที่กล้ามากในยุคนั้น
จุดเด่น
- พล็อต "ไม่มีนักสืบ" ที่สมบูรณ์แบบ
- การสร้างบรรยากาศกดดันและความหวาดระแวงขั้นสุด
- ตอนจบที่เฉลยทุกอย่างได้อย่างชาญฉลาด
จุดสังเกต
- เมื่อรู้ทริคสำคัญแล้ว ประสบการณ์อ่านอาจเปลี่ยนไป
สรุป: หนังสือ "ภาคบังคับ" ของคนรักนิยายสืบสวน
And Then There Were None ไม่ใช่แค่นิยายสืบสวนเรื่องหนึ่ง แต่คือ "ปรากฏการณ์" และ "พิมพ์เขียว" ที่นักเขียนแนวจิตวิทยาระทึกขวัญในยุคหลังต่างนำไปต่อยอด หากคุณรักการถูกหลอก รักบรรยากาศที่บีบคั้นหัวใจ และอยากสัมผัสกับหนึ่งในตอนจบที่ดีที่สุดตลอดกาล นี่คือเล่มที่คุณต้องอ่านครับ
ซื้อหนังสือเล่มนี้ได้ที่
(ลิงก์นี้เป็น Affiliate Link หากมีการสั่งซื้อเกิดขึ้น เราจะได้รับค่าคอมมิชชั่นเล็กน้อย)

แชร์บทความนี้