ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส: คดีสร้างชื่อของ ‘ปัวโรต์’

เมื่อพูดถึงนิยายสืบสวนระดับตำนาน ชื่อของ "ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส" (Murder on the Orient Express) ต้องติดอยู่ในอันดับต้นๆ เสมอครับ นี่คือผลงานที่ทำให้ แอร์กูล ปัวโรต์ กลายเป็นไอคอนของวงการ และเป็นต้นแบบของนิยายแนว "ห้องปิดตายในพาหนะเคลื่อนที่" ที่ถูกนำไปดัดแปลงนับครั้งไม่ถ้วน

ไม่ว่าคุณจะเคยดูเวอร์ชันภาพยนตร์ของ ซิดนีย์ ลูเมต (1974) หรือเวอร์ชันล่าสุดของ เคนเนธ บรานาห์ แต่ผมขอยืนยันว่า "ต้นฉบับนิยาย" ยังคงเป็นมาสเตอร์พีซที่ให้รสชาติลุ่มลึกที่สุดครับ

รถด่วนที่หยุดวิ่ง กับความตายที่ไม่หยุดนิ่ง

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรสที่มุ่งหน้าจากอิสตันบูลไปปารีส ต้องหยุดชะงักกลางพายุหิมะในยูโกสลาเวีย ผู้โดยสารทุกคนกลายเป็นนักโทษในคุกหรูหราที่เคลื่อนที่ไม่ได้ และในคืนที่มืดมิดนั้นเอง แซมูเอล เรทเชตต์ ชายลึกลับถูกพบเป็นศพในห้องที่ล็อกจากด้านใน

สภาพศพถูกแทงถึง 12 ครั้ง ด้วยน้ำหนักและทิศทางที่แตกต่างกัน ราวกับว่าฆาตกรมีทั้งความเกลียดชังและความลังเล... หรือแท้จริงแล้ว นี่ไม่ใช่ฝีมือของคนเพียงคนเดียว?

โครงสร้าง 3 องค์แห่งความสมบูรณ์แบบ

สิ่งที่ผมประทับใจที่สุดคือการวางโครงสร้างเรื่องของ อกาธา คริสตี้ ที่แบ่งนิยายออกเป็น 3 ส่วนอย่างชัดเจนราวกับบทละคร ลองมาดูองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้คดีนี้เป็นตำนานผ่าน Widget นี้ครับ

รีวิวหลังอ่าน: บรรยากาศสุดคลาสสิก แต่ต้องใจเย็น

สิ่งที่ต้องยกนิ้วให้คือ บรรยากาศ (Atmosphere) ครับ การอ่านหนังสือเล่มนี้เหมือนเราได้เข้าไปนั่งอยู่ในตู้รถไฟจริงๆ ได้กลิ่นกาแฟหอมๆ สัมผัสไอหนาวจากหิมะ และความกดดันที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ความ Contrast ระหว่างความหรูหราของรถไฟกับความโหดร้ายของศพ มันช่างงดงามและน่ากลัว

ข้อสังเกต: สำหรับนักอ่านยุคใหม่ อาจจะรู้สึกว่าช่วงกลางเรื่อง (ภาคคำให้การ) ดำเนินเรื่องช้าและเนือย เพราะปัวโรต์สัมภาษณ์ละเอียดมาก แต่ถ้าคุณผ่านช่วงนี้ไปได้ บทสรุปสุดท้ายจะคุ้มค่ากับความอดทนแน่นอนครับ

สรุป: ตั๋วรถไฟเที่ยวนี้... ห้ามพลาด

ฆาตกรรมบนรถด่วนโอเรียนท์เอกซ์เพรส ไม่ใช่นิยายสืบสวนที่เน้นแค่ความสะใจ แต่มันคืองานศิลปะที่เล่นกับจิตวิทยาและศีลธรรมของมนุษย์ เป็นหนังสือที่ควรอ่านสักครั้งในชีวิตครับ