รีวิว มีแต่ปลาทองเท่านั้นที่รู้ | ราโชมอนในโลกทุนนิยม

รู้ไหมครับว่า "ปลาทองรันชู" (Ranchu) ไม่ได้แค่น่ารักอย่างเดียว แต่มันมีประวัติยาวนานและเป็นที่รักของคนญี่ปุ่นมาตั้งแต่ยุคเอโดะ ราวๆ ค.ศ. 1700 เลยทีเดียว ด้วยลักษณะเด่นที่ไม่มีครีบหลัง ตัวอ้วนกลม และหัวบานน่ารักเหมือนตุ๊กตา ทำให้มันเป็นสายพันธุ์ที่หายากและทรงคุณค่า

แล้วเรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับคดีฆาตกรรมในโรงแรม? ยินดีต้อนรับสู่ "มีแต่ปลาทองเท่านั้นที่รู้" นิยายสืบสวนที่ไม่ได้ถามแค่ว่า "ใครฆ่า" แต่ถามลึกไปถึง "ทำไมต้องฆ่า" ท่ามกลางตู้ปลาขนาดใหญ่ที่เรียกว่าระบบทุนนิยม

ราโชมอนฉบับเรียวกัง เมื่อทุกคนอยากเป็นคนร้าย

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อผู้จัดการใหญ่ของเรียวกัง (โรงแรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม) ถูกสังหารโหด พนักงาน 6 คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างดาหน้าออกมา "สารภาพผิด" ว่าตัวเองเป็นคนลงมือ... แต่แปลกตรงที่คำสารภาพของทุกคนกลับ คลุมเครือ เต็มไปด้วยความกำกวม และเจตนาฆ่าที่ไม่ชัดเจน

หนังสือเล่มนี้ใช้กลวิธีการเล่าเรื่องแบบ Rashomon ที่ให้เราฟังคำให้การของแต่ละคนทีละด้าน เหมือนเรานั่งเป็นตำรวจสอบสวนที่ต้องปะติดปะต่อความจริงจากเศษเสี้ยวของความคับแค้นใจที่สะสมมานาน

ตู้ปลาแห่งคำลวง (The Tank of Despair)

ในคดีนี้ ทุกคนเปรียบเสมือนปลาที่ว่ายวนอยู่ในระบบการทำงานที่กดทับ ลองคลิกที่คำให้การของพวกเขาเพื่อดูสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำครับ

รีวิวหลังอ่าน: สังคมการทำงานที่น่ากลัวกว่าฆาตกร

สิ่งที่ผมชอบมากในเล่มนี้คือ มันไม่ได้เน้นแค่ทริคการฆ่าที่หวือหวา แต่มันขุดลึกลงไปถึง "แรงจูงใจ (Motive)" ที่สะท้อนภาพความโหดร้ายของระบบทุนนิยมและสังคมญี่ปุ่นได้อย่างเจ็บแสบ

เราจะได้เห็นว่าการกดทับในที่ทำงาน การใช้อำนาจในทางที่ผิด และความเครียดสะสม สามารถเปลี่ยนคนธรรมดาให้กลายเป็นระเบิดเวลาได้อย่างไร การเล่าเรื่องสลับมุมมองทำให้เราค่อยๆ เห็นภาพรวมที่ใหญ่ขึ้น และเข้าใจว่าทำไมทุกคนถึง "อยากเป็นฆาตกร" เพื่อหลุดพ้นจากตู้ปลาแห่งนี้

สรุป: เมื่อตู้ปลาแคบเกินไป ปลาจึงต้องดิ้นรน

มีแต่ปลาทองเท่านั้นที่รู้ คือนิยายสืบสวนที่สะท้อนสังคมการทำงานได้ยอดเยี่ยมครับ ใครที่กำลังรู้สึกเหมือนเป็นปลาตัวเล็กๆ ในองค์กรใหญ่ อ่านเล่มนี้แล้วอาจจะอินจนน้ำตาซึม (หรือกำหมัด) โดยไม่รู้ตัวครับ